
Når dikta til Patrizia Cavalli vender seg mot det tilsynelatande upoetiske og trivielle i tilværet, og lader dikta med kvardagens umerkelege erfaringar, er det òg med eit medvit om at dikta snur seg bort frå den poetiske forventinga. Les kritikken her av Diktene mine vil ikke forandre verden (1974) av Patrizia Cavalli, gjendikta frå italiensk til norsk av Tommy Watz.